Nieustannie odwołujemy się do matematyki, Jan Zydler w swojej książce o geometrii pisze, że przedmioty, które nas otaczają mają jedną wspólną cechę – rozciągłość, każde z nich zajmuje pewną część przestrzeni, nazywaną bryłą geometryczną.
Artyści w swoich dziełach coraz liczniej powracają do brył w najprostszej postaci. Często patrząc na ilustrację widzimy, że pierwszoplanową rolę pełni figura geometryczna, która nieustannie pozostaje wiecznie żywa. Dla rosyjskiego malarza Malewicza, za pomocą figur geometrycznych można przedstawić i zakomunikować wszystko. Dla niego kwadrat był najsilniejszą z istniejących formą przekazu. Czarny kwadrat na białym tle – jedno z najsłynniejszych dzieł Kazimierza Malewicza.
Polski pionier awangardy lat dwudziestych, Henryk Stażewski, skupiał się na analizowaniu relacji przestrzennych figur zawartych w geometrycznej strukturze. Tworzył liczne obrazy, które niemal zawsze opierały się na daleko posuniętej geometryzacji formy, w swojej twórczości poświęcił się abstrakcji geometrycznej.
Można powiedzieć, że malarze tacy jak Malewicz, a także Stażewski, Berlewi czy Mondrian, byli prekursorami przyszłego projektowania graficznego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz